Zator myślowy spotkał się z akceptacją. Chodzącą, myślącą, doskonałą akceptacją, która niczym wrota sezamu otworzyła się na pijańskie podrygi zagubionej duszy. Pomyliła się. Lub została zmylona. Czy jest różnica pomiędzy pomyleniem się własnym a byciem zmylonym? Czy kiedy dusza obserwuje nicość zieloną i czarną na przykład, to czy może tę zieloną czarną nazwać lub naodwrót? Tak, wtedy pomyli się głupia, swą nieuwagą zrani. Ale bez rany nicości zostaną, jeśli postanowią zrobić duszy psikusa i zmienią swe właściwości, z duszy głupca robiąc. Głupia dusza ciekawe... Pozdrawiam wszystkie głupie dusze!
skomentuj (0)
Niewiele sie zmienia...
Niewiele myśli wychodzi na swiatlo dzienne, czekajac na idealny moment. Ale idealne jest niesprawdzalne, on nigdy nie nastapi, czekanie wiec zamienia sie w wieczny, (nie)bezpieczny bezkres. A zycie plynie dalej... strach uwija swe gniazdo, dokladajac z kazdym dniem suchy patyk gnusnosci. Niby na jawie a wciaz nieprzebudzeni. Niewymowni i malo wytrawni wmawiamy sobie, ze tak ma byc. Ale na zgliszczach nie da sie nic zbudowac. Wiec my do budowania czy niszczenia stworzeni?
Nigdy nie mam czasu na zapis przemyśleń
a może to brak czasu na przemyślenia?
nie mam myśli już żadnych, poza dniami
podpowiadanymi przez tu i teraz
nie tak miało tu i teraz wyglądać
jakaś męczarnia fatalna
myśleć tylko o tym co przede mną
fizycznie znajduje mój wzrok
czemu w niezdarnej poezji
na ogół wszystko jest szare
takie mroczne i lekko wyblakłe
choć na żywo nie smutno wcale
jednak jakaś nostalgia
jakiś duch na bezsenność cierpiący
szuka tego co Bój chce przekazać
Wielki, prawdziwy, kojący
I znów przechodzę w rymy,
choć niespecjalnie, brzmi trochę jak banał
a to najświętrza sprawa
ta sprawa ciągle przemawia.
Carramba!
Zielona gąsko!
Jak mogłaś zjeść własny rozum?
Teraz bezrozumna chodzisz,
Wierząc, że nadal oczka na twym ogonie
Mienią się w słońcu niewzruszone
Wychodzić chciałabyś swą wizję
Naiwną i niesprawiedliwą
Tak wielką a jednak szkodliwą
Carramba!
Upadły pawiu!
Odwróć się, spójrz!
Za tobą jest życie!
Każdy okaz ma swą wolność
na teren której chcesz wkraczać
panoszyć się i obrażać,
jak ci nie po drodze.
Ale lubisz chodzić,
więc możesz iść dalej
sterować swą wizją
rozdawać niewinnym.
Nawet jeśli nie mam nic do powiedzenia
szczególnego i nietuzinkowego
i tak mówię
paplam
po to mam język.
Śniła mi się dziś ściana
pionowa, zielona od trawy
kiedy tylko weszłam do parku
skierowałam senne nogi ku niej
i jak gdyby nigdy nic
zaczęłam się wspinać
weszłam jak dzielna małpa
bez najmniejszego problemu
na sam szczyt
trochę wiało
posiedziałam
i spadłam.
Śniło mi się dziś dziecko
podrzucone pod me drzwi
było zdeformowane
zbyt duże prosiło o miłość
której nie umiałam dać
to dziecko mnie zjadło.
Jeszcze jeden sen miałam
w pokoju dużo gości
temat rozmowy dość ważny
podbój czegoś lub zabój
pośmiali i poszli
sama zostałam
nie wiedziałam
czy zabić poszli czy bawić
twój brak wiary
doprowadza mnie
do ostatniej próby
podjętej mimochodem
na przypadkowej ulicy
będę krzyczeć
byś usłyszał
krnąbrny powiew
nie z tego świata
pchający w stronę niebios
wiara mówisz
ja słyszę, że ci jej brak
energia twierdzisz
ja mówię, że mc2
Bóg dał nam wolę
z której korzystasz
jak ci się wstanie
źle, dobrze, na lewo
ale nigdy właściwie
posłuchaj...
słyszysz?
już trąbią!
nadchodzą!
120 tysięcy
to naprawdę niewiele
karkołomna to walka
raczej wstecz bieganie
cykl zimowy wiosenny
wymuszone czekanie
wśród łąki traw
nieopodal raju
spocznę na start
gdy mrok uroni łzę
nie będzie tęczy
małe ledwie przejaśnienie
kiedy skapnie kropla
na taflę nocnego jeziora
czucie w palcach stracę
krzepnięcie krwi
powieki struchleją
oddech cichy
ofiarę za nich
ciągłą głupotę
złożę ku potomnym
chociaż tyle zrobię
co mi tam, niech stracę...